Angel | Mr Wrong part 29

Je kan er van alles van vinden. Je kan het fout vinden. Slijmerig. Overdreven. Je kan het zelfs misselijkmakend vinden. En ik moet toegeven, het doet me allemaal inderdaad sterk denken aan een slappe romantische comedy. Maar ik kan niet ontkennen dat ik geniet van elke seconde. Van de roos die hij voor me koopt als we onderweg zijn naar de gate tot de (completely overpriced) fles champagne die in het vliegtuig wordt gebracht. Heel even vraag ik me af wanneer hij die dan heeft besteld, want ik zit de hele tijd bij en ik heb hem op geen enkel moment een fles champagne aan zien laten rukken. Die worden blijkbaar automatisch neergezet als hij ergens binnen komt. Als een soort universele natuurwet. Terwijl ik om me heen mensen uit hun plastic kopje koffie zie drinken, nip ik een beetje gegeneerd aan mijn glaasje champagne. Die man doet er werkelijk alles aan om me compleet in te pakken. En waarom? Ik heb geen flauw idee. Ik wacht nog steeds op het moment dat hij gaat toegeven dat hij stiekem getrouwd is of dat hij homo is en ik zijn dekmantelvrouw ben om de erfenis los te peuteren die hij anders niet krijgt. Tot die tijd doe ik maar gewoon leuk mee. Als de wielen van het vliegtuig de landingsbaan raken, realiseer ik me ineens dat ik compleet vergeten ben dat ik vliegangst heb. Normaal gesproken moet ik mezelf drogeren met kalmeringsmiddelen en dan nog krijg ik drie keer een hartstilstand en jank ik het hele cabinepersoneel bij elkaar. Vandaag ben ik als een volleerd wereldreiziger het vliegtuig ingestapt en ben ik zonder herrie te trappen gezond en wel aangekomen in Istanbul. Dat doet hij met me. Hij ontspant me, bij hem voel ik me veilig. De auto die klaar staat om ons op te halen, hoort neem ik aan bij het hotel. Ik vraag niet eens meer waar al die extra service vandaan komt. Ik go gewoon lekker with the flow. Als deze droom straks uitmondt in een nachtmerrie, deal ik daar tegen die tijd wel weer mee. Na een rit van een goed half uur, rijdt de auto de oprit van het hotel op. Mijn bek valt weer eens open van verbazing. Tussen de bomen doemt een wit kasteel op (anders kan ik het niet noemen), omgeven door prachtige, witte kiezelpaden en bloementuinen. Na het inchecken vraagt hij het hotelpersoneel onze bagage naar de kamer te brengen.

“Are we not going to the room first?”

“No, I have a small surprise waiting for you outside.”

Dit moet allemaal echt niet gekker worden, denk ik bij mezelf. Ik volg hem naar buiten en kom uit op het terras dat aan het strand ligt. De tafels zijn allemaal gedekt met wit tafellinnen en op een van de tafels staat een enorme bos rozen. Laat me raden, die is voor mij. Ik begin er al aan te wennen. Hij loopt in een rechte lijn op de tafel af en schuift mijn stoel naar achteren. Heerlijk, mannen die stoelen aanschuiven. Aan de bos hangt een kaartje waar uiteraard iets op gekrabbeld staat.

‘Our first trip of many to come. Thank you for being you. And thank you for being around me.’

Ik leg het kaartje voor me neer op tafel en vraag me af wat ik moet doen. In alle eerlijkheid weet ik gewoon niet hoe ik om moet gaan met al deze inpakkerij. Ik krijg het in mijn kop gewoon niet gerijmd. Waarom deze bloedmooie, succesvolle prins mij, met al mijn imperfecties, wilt hebben in zijn perfecte leven. In de films staan de meisjes op dit soort momenten altijd verrukt op en met blozende wangen vliegen ze hun prince charming in de armen en kramen ze iets uit als ‘you make me the happiest girl in the world!’. Ik kijk hem aan en glimlach.

“Mr. Wrong, in all honesty… I do not know how to handle all of… well… this.” Met mijn hand gebaar ik om me heen eindig bij de bos rozen. “It’s just… so much.””

Hij leunt achterover in zijn stoel. Heeft zijn ene been over het andere geslagen.

“A simple ‘thank you’ will do, darling.”

Dan staat hij op en buigt voorover om me een kus op mijn voorhoofd te geven.

“Here is the key to the room. I have a meeting now but I will be back in a few hours. Why don’t you go to the spa, I booked a massage for you, relax a little bit and I’ll pick you up at seven for diner. Try on the dress that you will find on the bed.”

En dan loopt hij weg.

In verte hoor ik hem nog wat roepen. “Oh, leave the flowers on the table. I will someone take them to the room for you.”

Verbouwereerd blijf ik achter en staar naar de zee. Waarom was deze man nog vrijgezel? En waarom kiest hij mij? Ben ik soms veel knapper en leuker dan ik zelf denk? Heb ik mijn hele leven gedacht dat ik ietsje boven gemiddeld leuk, grappig en knap was maar blijk ik eigenlijk gewoon een soort Angelina Jolie te zijn? Of is het misschien andersom. Heb ik hem in mijn hoofd veel groter, mooier, intelligenter en perfecter gemaakt dan hij eigenlijk is? Of weet je wat ook nog kan? Toen ik hem in januari voor het eerst ontmoette, zat ik nog midden in de rouw om papa. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik in mijn getraumatiseerde toestand een zeldzame oogaandoening heb opgelopen en dat mijn hersenen het tegenovergestelde registeren van wat mijn ogen eigenlijk zien. Dat hij in werkelijkheid een kleine, dikke, kale, vieze, stinkende, ouwe kerel is. Als ik me realiseer dat ik weer eens aan het doorslaan ben, sta ik op om me richting de hotelkamer te begeven. Onderweg was ik alweer vergeten wat hij tegen me had gezegd voordat hij naar zijn afspraak ging en als ik de deur open maak en de kamer binnen loop, zie ik op bed een prachtige jurk liggen met ernaast, je raadt het al, een handgeschreven kaartje.

‘You will look like a million in this.’

Goed, got the picture? Zijn we allemaal uitgebraakt? Alles is perfect. Een beetje te perfect. Jawel, daar gaan we weer. Ja zal het ondertussen wel doodmoe van worden maar het is weer zover. Er moet ergens iets zijn dat niet klopt. Een donkere kant die ik nog moet ontmaskeren. En dat dat donkerbruine vermoeden blijkt te kloppen, ontdek ik diezelfde avond nog.

Een paar uur fast forward in de tijd, we zitten rond 22:00 uur aan tafel in een restaurant. Met een verhit hoofd en met de stoom uit zijn oren staat Mr. Wrong op uit zijn stoel. Zo hard dat de stoel omvalt en het de mensen aan andere tafels zich geschrokken omdraaien om te kijken wat er aan de hand is.

Ik blijf beheerst zitten.

“Please don’t make a scene Mr. Wrong. Sit down.” Ik probeer hem doodkalm aan te kijken maar het lukt niet. Ik moet lachen.

“You know what, Angel? Fuck you!”, brult hij op tien centimeter van mijn gezicht af. En dan, houd je vast, spuugt hij naast me op de grond en stampt weg. Onderweg trapt hij nog een stoel omver. Ik weet niet waar hij een gaat.

Liefs,
Angel

IG account angelWil je af en toe een glimp van Mr. Wrong zien? Op mijn Instagram account post ik heeeel soms een kleine sneak peak. Dus als je wilt gluren… be my guest!

Volg:

73 Reacties

  1. Naima
    11 februari 2016 / donderdag, 11 februari 2016

    Oeeeeeh, cliffhanger!!! Ik wil meer!

  2. Kelly
    9 februari 2016 / dinsdag, 9 februari 2016

    Wat heb je gedaaaan?! Ahhh zo spannend

  3. 9 februari 2016 / dinsdag, 9 februari 2016

    NEEEEEEE!!! Te spannend!
    Maar goed dat ik het twee dagen later gelezen heb, hoef ik niet meer een hele week te wachten ;)

  4. chell
    9 februari 2016 / dinsdag, 9 februari 2016

    zo hysterisch reageren is wel een beetje overdreven, maar voor mij wordt de relatie nu wel iets ‘echter’.
    Verwennen is heel erg leuk, maar de relatie werd hierdoor (voor mijn gevoel) te ongelijk.

  5. 8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Oke ik wilde typen dat dit echt een sprookje is haha maar nu vraag ik me echt af wat er gebeurd is.

  6. Mieke
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    WTF doe je me aan??? :-D
    I love it!

  7. Eyes
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Maar wat is er dan gebeurt?! Of betere vraag, wat kan jij in vredesnaam hebben gedaan dat hij zo boos wordt? Ik neem aan dat je niet in je onderbroek op de tafel of de bar hebt gedanst.

    Dit wordt dus een hele week bedenken wat jij kan hebben gedaan dat hij zo boos is. Heb je met de ober geflirt? Heb je weer geprobeerd om de rekening te betalen? Hoewel het dan wel raar is dat hij boos word, want dat is gewoon netjes. Ik zit mezelf hier echt op te vreten. Waar is het door spoel knopje naar volgende week woensdag?

  8. 8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Hallo! verzin jij dit allemaal want in real life bestaat zulke mannen echt niet meer hoor. hello 2016… :P.

    Het slot lijkt wel fifty shades of george clooney dit hahaha

  9. Laura
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Mr. Grey

  10. Evi
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Omg ??? deze cliffhanger he

  11. Lilian
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Neeeeuu

  12. 8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    Heerlijk verhaal weer, tot 22.00 uur.. What happened

  13. martine
    8 februari 2016 / maandag, 8 februari 2016

    NEEE. VERTEL NOU.
    WHAT HAPPENED

  14. 7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    wel hij heeft eindelijk een slechte eigenschap “HOERAAAAAAA!!!!!”
    In het begin van onze verkering (omg wat klinkt dit erg, maar goed) was Zout helemaal hotteldebottel van mij (omg. help).
    Het was altijd liefje voor schatje na, ect ect ect. Je snapt het wel heel veel zoetsappigheid. Pppffff werd er echt op een gegeven moment kniftig van. Ik had echt het gevoel dat hij niet normaal was. Heel erg want ik vond ‘m erg leuk.
    Op een keer zatten we bij zijn ouders op de bank, naast elkaar (nou ja hij bijna op mijn schoot) helemaal liedivotted tegen mij liefje en schatje te zeggen. Nou heeft meneer een grote neus en die kwam voor mijn neus. Dus ik beet hem in zijn neus Lol gillen. Hij heeft mij voor trut uitgescholden en ik maar lachen, ik kon niet stoppen. maar hij was wel gelukkig normaal. Hahaha. snappen doet hij het nog steeds niet, maar eerlijk gezegd was hij wel een stuk normaler tegen mij en niet zoveel van dat zoetsappigheid. Ieeeewwwwwwwhhh. Maar goed Mr. Wrong is normaal “Hoeraaaaaaa” again <3

  15. Lousaa
    7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    Brilliant!

    Maar het mooiste vind ik wel dat de helft hier alles gelooft.

    • Geke
      7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

      Hahahaha ja, dat gevoel krijg ik ook af en toe…..
      When it sounds too good to be true, it probably is.

  16. 7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    Gossie mikkie, je houdt het wel spannend!!

  17. Kimberley
    7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    Angel, i totally agree with mr. Wrong on this one. Hoe kan je dit nou doen!?

  18. Tialda
    7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    #cliffhanger. Niet leuk Angel! ):

  19. Lisa
    7 februari 2016 / zondag, 7 februari 2016

    Hè? Wat? Huh?
    Neeeee weer een week wachten!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *