Persoonlijk | mijn relatie is over

Waar het precies aan ligt, wist hij niet te verwoorden. Het was gewoon een gevoel. En waar dat gevoel dan vandaan kwam? Geen idee. Hij wist het niet. Ik weet het ook niet. Ik heb erover nagedacht en het enige wat ik kan bedenken is dat ik – als vrouw van 31 – veel verder was in onze relatie dan hij. Tim is net zo oud als ik, maar nog helemaal niet in de fase beland van een huis kopen en, over een paar jaar, kindjes krijgen. Ik wil dat wel. Heel graag juist. Niet à la minute natuurlijk. Ik geniet nog veel te veel van de vrijheid die ik nu heb, van mijn reisjes, het gevoel van spontane acties. Maar binnen nu en 2 jaar zag ik mezelf wel starten met alle ‘volwassen shit’ zoals een huis kopen en zwanger proberen te raken ja. Ik denk dat dit hem heeft afgeschrikt, of in elk geval aan het denken heeft gezet. Sinds december vorig jaar kwamen de twijfels en het idee dat hij me niet kon geven wat ik wilde. En die twijfels zijn nooit helemaal weg gegaan, waarschijnlijk alleen maar erger geworden.

Toen ik thuis kwam van mijn trip naar Singapore en Bali bracht hij me het nieuws, en om heel eerlijk te zijn voelde ik hem al aankomen. Natuurlijk voelde ik de laatste maanden de afstand steeds groter worden en vond ik het frustrerend dat ik daar niets aan kon veranderen. Ik werd er onzeker van, ongelukkig zelfs, maar ik wilde de moed niet opgeven en er gewoon voor blijven gaan. Ik heb zoveel relaties achter de rug en in het verleden gooide ik als eerste de handdoek in de ring, puur uit zelfbescherming. “Oh, je ziet het niet zitten tussen ons? Er zijn twijfels? Dan peer ik hem toch gewoon! Bye!” Maar nu wilde ik dat niet doen. Voor het eerst wilde ik niet de makkelijke weg kiezen en hem gewoon steunen en hem de tijd geven om erachter te komen wat hij wilde. Helaas heeft het niet gewerkt, en ben ik hem alsnog kwijt geraakt.

Ik vind het zo verdrietig, want wat bijna twee jaar begon als iets moois en wat uitbloeide tot het eerste vriendje waarmee ik samenwoonde, is weg. Als een relatie wordt beëindigd ligt de schuld vaak bij beide personen, maar ik heb nu het gevoel dat het bij geen van ons ligt. Als ik er op terugkijk is er niets wat ik anders had kunnen of willen doen. En hij kan er ook niets aan doen dat hij anders is gaan denken over mij en onze relatie. Hij vind het net zo erg als ik. En we hebben het de tijd gegeven. Het is niet zo dat het ineens uit het niets kwam, we hebben geprobeerd om er iets aan te doen. Soms heb je denk ik gewoon pech. Dan val je op iemand die nog niet zo ver is als jij, die niet dezelfde dingen wil als jij, op hetzelfde moment.

Ik had zo graag een huisje gekocht dit jaar, ik had zo graag een toekomst willen opbouwen. Maar dit soort wensen komen voor mij voorlopig niet uit. En dat maakt me zo verdrietig. Ik wil ook gewoon iemand die hartstikke gek op me is. Ik wil iemand die onvoorwaardelijk van me houdt. En ik wil op den duur een gezinnetje. Overal om me heen en op social media zie ik gelukkige mensen die gaan trouwen, of voor het eerst in verwachting zijn. En dat wil ik ook. Damn it, dat VERDIEN ik ook.

Natuurlijk zie ik er ook het positieve van in. Als iets niet werkt, kun je het maar beter tijdig stoppen voordat er grote beslissingen worden genomen zoals het kopen van een huis of het krijgen van een kind. En de laatste maanden was ik erg onzeker in onze relatie, dat hoef ik nu niet meer te zijn. En ik ben vrij. Als ik wil kan ik mijn spullen pakken en een maand door Azië reizen. En misschien doe ik dat ook wel. Misschien ook niet, maar het idee om dat te kunnen doen zonder dat je iemand alleen achterlaat thuis, geeft me wel een prettig en vrij gevoel.

Ik red me wel, lieve lezers. Ik sla me al jaren door relaties heen die op de klippen lopen. Dit keer is het wel anders natuurlijk, omdat ik met Tim écht serieus was en omdat we samenwonen. Maar het komt wel goed met me. Even wat tijd voor mezelf. We zijn heel rustig uit elkaar gegaan en omdat ik het al een beetje voelde aankomen, ben ik niet in shock of iets. Verdrietig wel, maar niet heartbroken. Misschien omdat ik al een klein muurtje om mijn hart heb gebouwd vanaf december, ik weet het niet.

Ik wilde dit in elk geval graag met jullie delen omdat het fijn is om het van me af te kunnen schrijven en omdat ik jullie altijd een kijkje geef in mijn persoonlijke leven, en daar horen ook de minder leuke dingen bij zoals dit.

Bedankt voor het ‘luisteren’.

Until next time,
Serena Verbon

Volg:

650 Reacties

  1. Nikki
    24 mei 2018 / donderdag, 24 mei 2018

    And look at you now :-)

  2. Florine
    2 november 2016 / woensdag, 2 november 2016

    Ik kan geen ander woord voor deze post vinden dan “respect”. Wat ontzettend mooi, stoer en moedig van je om dit artikel te plaatsen en dit zo open met ons te delen. Ontzettend sterk dat je je kwetsbare kant zo laat zien aan iedereen die dat maar wil lezen, dat laat zien hoe sterk je in je schoenen staat en dat is heel erg knap. Bij iedereen gaat het eigenlijk altijd over rozen en dat zorgt ervoor dat het niet realistisch is en mensen een heel vertekend beeld krijgen. Het is bijzonder als je zo puur kan zijn. Ik kan me hier zo ontzettend in vinden en dat geeft je echt het gevoel dat je er niet alleen voor staat, zo een artikel kan zoveel leerzamer zijn dan een review over een mascara. Dank je wel dat je dit deelt, het komt helemaal goed met jou!

  3. 19 augustus 2016 / vrijdag, 19 augustus 2016

    Hi Serena,
    Ik reageer eigenlijk nooit, lees alleen, maar hoe vervelend voor je.
    Hier aan deze kant precies dezelfde situatie. We gaan er maar van uit dat alles weer goed komt, zoals elke keer ;)
    Liefs,
    Monique

  4. 11 juli 2016 / maandag, 11 juli 2016

    Oh I am so sad… Dit heeft me echt geraakt… Weet precies hoe het voelt. Dat “er niks aan kunnen doen” gevoel wat je hebt en dat je daar ongelukkig door wordt en hem toch de tijd wil geven etc. Damn.. Ja, je verdient het om happy te zijn!

  5. kim
    6 juli 2016 / woensdag, 6 juli 2016

    Je bent mooi,sympathiek,grappig,zelfstandig.
    Dat zijn eigenschappen waar de meeste mannen op vallen.
    Ik had het er deze week nog over: sommige koppels komen elkaar tegen als ze 16 zijn, sommige later.er zijn zelfs mensen die pas als ze 80 zijn en al eens getrouwd zijn,de ware tegenkomen.
    Het is allemaal zo verschillend en moeilijk.
    Niet zoeken.de liefde komt als je ze niet zoekt, heel onverwacht! Dat weet ik uit ervaring en Kijk maar naar angel.
    Ik wens je succes in je zoektocht en overhaast niets!! 😉💑💘

  6. 3 juli 2016 / zondag, 3 juli 2016

    Awww Sereen :( Ik weet nog zo goed dat je in November vertelde dat Tim echt de ware was en je echt een toekomst met hem zag! Je bent een sterke vrouw en wanneer het perfecte moment aanbreekt, zul je de echte ware vinden die heel gek op je zal zijn. Ik lees dit echt nu pas vanwege mijn drukke schema en school etc. dus ik weet niet hoe het met je gaat op dit moment, maar weet dat ik je echt het allerbeste gun want jij verdient het om gelukkig te zijn! Ik voel me echt nu opeens down nadat ik het bovenstaande las. Hopelijk gaat het wat beter! Installeer voor de grap Tinder en misschien kan iets wat als een joke begon misschien uitbloeien tot een mooie relatie ahah you never know. Love you!! 💕💕

  7. 13 juni 2016 / maandag, 13 juni 2016

    Ik herken mij helemaal in jouw verhaal alleen ben ik 35 en word ik dit jaar 36. Ik wil ook het totale plaatje en verdien dat ook. Hopelijk komt het er nog van over niet al te lange tijd.
    Het is fijn dat jij het van je af kan schrijven, ik hou mij bezig. Dan denk ik er minder aan. Ben nu druk met onze beautykanaal op youtube, dat geeft weer iets om handen.

  8. 10 juni 2016 / vrijdag, 10 juni 2016

    Wat naar. Ik lees het nu pas. Toch heb ik het gevoel dat je leven loopt zoals het leven moet. En natuurlijk wil je iemand die 100% voor jou gaat en kiest. Iemand die meedenkt en voelt en uiteindelijk hetzelfde wilt als jij. Want dat verdien je.
    Desalniettemin blijft het hartstikke rot als een relatie eindigt. Zeker als je hebt samengewoond. Het klinkt heel cliché, maar beter zo dan jaren later. Als jullie samen nog meer hadden opgebouwd en er wèl of juist niet kinderen zouden zijn geweest. Je gevoel en intuïtie geeft echt heel veel aan. Maar moeilijk blijft het wel. Sterkte nichtje.

  9. 7 juni 2016 / dinsdag, 7 juni 2016

    Aww ik lees dit nu en snap zo ontzettend goed hoe je je voelt. Dat gevoel dat je ook heel grraag over een paar jaar wil settelen en dat er iemand onvoorwaardelijk voor je klaar staat. Zo stom. Maar goed, ooit zal het wel komen en in de tussentijd red je (redden we) ons heus alleen wel.

    Xx leonie

  10. 28 mei 2016 / zaterdag, 28 mei 2016

    Goh Serena, hier ben ik toch wel even stil van.. Kan me voorstellen dat dit heel veel verdriet doet. Toch hoop ik dat je je niet uit het veld laat slaan. Blijf achter je idealen staan en ik weet zeker dat het goed komt! Heel veel sterkte, liefs!

  11. Charlie
    19 mei 2016 / donderdag, 19 mei 2016

    Heel veel sterkte lieve Sereen! Enne.. je bent zo vreselijk leuk! Binnenkort vind je vast iemand die 200% voor je gaat. Het is je gegunt!

    X

  12. 18 mei 2016 / woensdag, 18 mei 2016

    Jammer dat het zo is gelopen :/ Het is even slikken en dat is begrijpelijk, maar ik weet wel zeker dat het uiteindelijk wel goed met je komt Sereen! :)

  13. Elisa
    18 mei 2016 / woensdag, 18 mei 2016

    Jeetje, wat vreselijk nieuws. Ik vind het heel dapper en bewonderenswaardig dat je dit deelt met ons. Dankjewel daarvoor. Ik wens je heel veel succes en sterkte met het verwerken van alles de komende tijd, en zorg goed voor jezelf!!!!. Dit is het einde van een hoofdstuk, nog niet van het boek.
    Heel veel liefs en een hart onder de riem xxxxx

  14. 17 mei 2016 / dinsdag, 17 mei 2016

    Wat erg Serena :( we wensen je allemaal het beste toe ! xx

  15. Femke
    16 mei 2016 / maandag, 16 mei 2016

    Komt wel goed serena, als je er nu al zo sterk in staat! Zelf ook meegemaakt en heartbroken… Aantal maanden later ontmoette ik mojn huidige echtgenoot en zijn we twee kindjes rijker.. Its in the stars for u…

  16. Melanie
    15 mei 2016 / zondag, 15 mei 2016

    Och jeetje, ik ben even een tijdje offline geweest en lees ik dit nu?! Dat is verdrietig nieuws, maar wel eerlijk dat hij het gezegd heeft; daar heb ik zeker respect voor!

    Voor de rest: doe lekker wat goed voelt voor jou en huil wanneer je moet huilen en je zal je gerust weleens klote voelen (dat hoort er nou eenmaal bij), maar het komt goed.
    De juiste man die voor de volle 100% voor je gaat komt wel voorbij (net als voor mij ;-)).
    Ik probeer ook positief te blijven en wil ook heel graag nog een gezin (en ik ben wel een paar jaartjes ouder dan jij), maar ik geloof erin dat het goed komt en er iemand op mijn pad komt… Veel sterkte…het is toch niet niets. Liefs

  17. Elvira
    14 mei 2016 / zaterdag, 14 mei 2016

    Sorry hoor maar 31 jaar en NOG steeds niet toe aan kindjes en trouwen? Dat begrijp ik niet. En al helemaal niet als je zo’n mooie, slimme en leuke vrouw als jou hebt!
    Ik reageer eigenlijk nooit op je posts maar ik wilde dit echt graag zeggen: jij verdient iemand die echt van jou houdt en je gelukkig maakt!!! En die zal je vinden, zeker weten! Groetjes

    • marije
      24 mei 2016 / dinsdag, 24 mei 2016

      Ik ben 30 en ik denk dat ik nooit toe zal zijn aan trouwen en kinderen. Ik vind 31 bovendien ook nog steeds heel jong, dus logisch dat je er dan niet per se aan toe bent.

      Nooit te snel oordelen…

  18. Valin3
    14 mei 2016 / zaterdag, 14 mei 2016

    Lieve Serena,
    Wat is dit verdrietig nieuws :( Ik hoop dat je je snel weer wat beter gaat voelen en… Je komt zéker wel een leuke, lieve man tegen die gruwelijk gek op je zal zijn!
    Ik vind het mooi dat ik uit dit stukje merk dat jij geen spijt hebt van de tijd die je met hem hebt gehad. Dat vind ik ontzettend fijn en goed!
    Soms kun je het leven niet plannen, maar bepaalde dromen hoef je inderdaad niet op te geven. Ik herken alles wat je zegt heel erg, ik ga samenwonen met mijn vriend die momenteel ook zegt dat hij misschien helemaal geen kinderen wil. Ik weet zeker dat ik dat wel wil. En toch wil ik onze fantastische relatie niet opgeven om iets wat over vijf jaar misschien toch stuk loopt om die reden.
    I envy you, veel sterkte,
    Liefs!!

  19. MissMonkey
    14 mei 2016 / zaterdag, 14 mei 2016

    Lieve Serena, ik volg je blog al jaren. Het is een deel van mijn (internet)leven geworden. Sorry, ik ben een lurker. Vergeef me. Toch wilde ik nu reageren. Dit stuk raakte mij. Je was zó gelukkig om te gaan samenwonen, dat zette ook mij aan het denken om te investeren in mijn eigen (langere) relatie. Ik wil je kracht toewenensen in het verwerken van dit verdriet. Die kracht heb je want jij bent een POWER VROUW.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *