WIN | 3 x Wrangler Body Bespoke jeans

Hoe je eruit ziet, daar kun je niets aan doen. Maar hoe je je voelt over je uiterlijk, daar kun je wél verandering in aanbrengen. De nieuwe Body Bespoke lijn van Wrangler zorgt ervoor dat elke vrouw, welke maat je ook draagt, zich geen zorgen meer hoeft te maken over haar looks. En dat is fijn, want zo kun je je focussen op de zaken die er écht toe doen en die écht belangrijk voor je zijn.

Wrangler en artieste Kimbra sloegen de handen ineen en creëerden een song over wat vrouwen DOEN in plaats van hoe ze eruit zien, met de bijbehorende hashtag #morethanabum. Bekijk hieronder de video;

Na 3 x luisteren zit het liedje trouwens echt in mijn hoofd! Super catchy!

Wat is er zo geweldig aan de Body Bespoke lijn? Wat er normaal gesproken gebeurt is dat er een sample size broek wordt gemaakt, bijvoorbeeld in maat 28, waarvan de maten worden gebruikt als standaard. Vanuit hier ‘rekent’ men verder om broeken te maken in grotere en kleinere maten. De broekzak is bovendien op elke maat broek hetzelfde. Maar zo werkt het gewoon niet in de wereld. Dus wat deed Wrangler? Ze onderzochten welke achterzak het meest flatterend is PER MAAT. Hierbij werd er gekeken naar de hoek, plaatsing en maat van de achterzak. Dit leverde de nieuwe Body Bespoke broeken op, die perfecte broekzakken hebben die zorgen voor een mooi bol kontje, maar die ook lekker stretchy zijn zodat ze perfect aansluiten, en wat hoger in de taille zijn zodat ze over eventuele heupvetjes kunnen worden getrokken. IK BEN FAN!

Naast de nieuwe Body Bespoke broeken heeft Wrangler nog veel meer mooie kledingstukken in hun nieuwe herfstcollectie. In de foto’s hieronder draag ik mijn favoriete items die vanaf nu ook te koop zijn via Wrangler.nl en in winkels liggen waaronder de Lake Side stores.

serenawrangler-12 serenawrangler-15 serenawrangler-11 serenawrangler-14 Dit is ZO’N lekker chill outfitje! Dit is een high waist skinny super stretch jeans met marble effect gecombineerd met een lekker luchtig T-shirtje van een zachte sweatstof met een motiefje. Alles zit zo lekker en voelt zo lekker en een stel sneakertjes maakt de outfit helemaal af.

serenawrangler-2 serenawrangler-3 De Body Bespoke jeans is er ook in diep zwart, en ik combineer hem hier me een slim fit jeans blouse en een baseball inspired knitted vestje. Mijn Stella McCartney instappertjes geven de outfit een preppy vibe, maar dit is net zo goed te combineren met stoere Timberlands of sportieve sneakers.

serenawrangler-4 serenawrangler-7Ook deze jeans blouse vind ik heel erg mooi! Het model is iets meer oversized en heeft een mooie kanten bloemenborduursel op de mouw. Geeft deze stoere blouse toch een romantisch tintje!

serenawrangler-20 serenawrangler-23 serenawrangler-25 Dit is ook een hele mooie Body Bespoke jeans waarbij je billen er heel flatterend uitzien vanwege de perfecte plaatsing van de zakken. Een blauwe jeans met een wit T-shirtje is super basic, maar altijd een winnende combinatie.

serenawrangler-9 serenawrangler-10Dit wordt mijn nieuwe favoriete winterjas voor straks! Deze stoere oversized jas is helemaal gemaakt van denim en heeft een capuchon die gevoerd is met teddystof, lekker warm!

serenawrangler-17 serenawrangler-18Dit is ook stoer hè, deze oversized denim jacket heb ik gecustomized met Wrangler pins & patches. Lekker nineties! MARK MY WORDS, deze trend gaat weer helemaal een comeback maken, net zoals vele andere nineties trends.

Bovenstaande Wrangler items zijn verkrijgbaar via Wrangler.nl of via winkels zoals Lake Side. Voor een Body Bespoke jeans betaal je tussen de €79,95 en €99,95.

serenawrangler-19Samen met mijn nichtje Maren, die bij Wrangler werkt, hebben we iets tofs bedacht. Om de lancering van de nieuwe Body Bespoke lijn te vieren organiseren we twee shopping night events in de Lake Side winkels van Groningen en Schijndel. Tijdens deze events vertel ik jullie meer over de Body Bespoke lijn. Hier lees je hoe je je kunt aanmelden. Helaas zijn alle plekken voor Groningen al bezet, maar Schijndel heeft nog enkele plekken over. Wees er daarom snel bij! Het lijkt me leuk om jullie ontmoeten.

WIN 1 VAN DE 3 BODY BESPOKE JEANS

wrangler-body-bespoke-jeansBen je nu enthousiast geworden over deze nieuwe lijn van Wrangler, dan heb ik goed nieuws! Van Wrangler mag ik namelijk één paar Body Bespoke jeans verloten onder 3 van mijn bezoekers. Wat moet je doen om kans te maken? Laat hieronder een comment achter waarin je mij en de andere lezeressen inspireert met jouw verhaal. Deel jouw succesverhaal, of het nu een klein succes was of een grote. Welke gebeurtenis zorgde ervoor dat jij trots kon zijn op jezelf? Of wat wil jij graag delen waarmee je anderen kunt helpen en inspireren? De mooiste, meest inspirerende comments worden door mij en Maren uitgekozen en winnen deze welverdiende mooie billenbroek! Inzenden kan t/m 22 september 2016. Succes!

Until next time,
Serena Verbon

Volg:

137 Reacties

  1. Lindsay
    28 september 2016 / woensdag, 28 september 2016

    Hallo Serena,

    Hoe gaat het?

    Mijn verhaal die ik wil delen is over mijn acne;
    Ik heb sinds ik de pubertijd ben ingegaan enorm last van acne. Het werd een deel van mijn lange termijn depressie. Mijn uiterlijk was een groot deel waarom ik gepest werd en onzekerheid werd ook erger. In die tijden had ik alles geprobeerd. Dokter (die prikkelende goedjes voorschreef), beter eten en drinken, internet, met rust laten en hopen dat het overging.. Maar tevergeefs. Ik bleef met acne zitten. Na de middelbare school dacht ik dat het minder zou worden. Er werd gezegd dat wanneer je de pubertijd uit bent dan ben ook over die puistjes. Grappenmakers.. Acne is geen puberkwaal. Iedereen kan het krijgen en het is verschikkelijk. Ik bleef ermee zitten. Dus in mijn studententijd heb ik antibiotica geprobeerd, goed spul maar voor een korte tijd. Dus ik had nog steeds acne. En was nog steeds onzeker. Extreem onzeker. Het enige wat mij er doorheen sleepte was foundation en concealer en poeder etc etc. Veel make up! En dan in paniek raken wanneer het bijna op is. Toen kwam mijn laatste optie naar boven bij de dokter… Roaccutane. Ik zweer hierbij. Het is de dokters laatste optie, omdat het enorme veel bijwerkingen geven die niet mis zijn. Dingen die best beangstig zijn, maar ik was wanhopig. Ik heb er 8 maanden over gedaan, maar als ik het kon overdoen, dan had ik het zo gedaan. Het was zwaar en je hebt veel steun nodig. Weet waarvoor je het doet! En dat wist ik. Na vele prikken, testjes en veel PRATEN (het is een process voor je lichaam, maar ook hoe jij naar jezelf kijkt.. Body + mind) ben ik trots op mezelf. Ik heb een huid die ik durf te laten zien. Ik heb nog mijn littekens van puistjes, maar ook minder. Ik ben nog steeds onzeker, maar nooit meer zo erg als voor de behandeling. Ik durf zonder make up de deur uit. Ik ben de afgelopen week met een vriendin meegeweest om model te staan voor make up. Ik heb me nog nooit zo mooi gevoeld. Er werd naar mijn gezicht gekeken, met en zonder make up! En de aandacht was fijn. Het was een prachtige ervaring. Ik deel dit omdat ik weet dat ik niet alleen ben en dat ik iedereen het gun om zich zo te voelen als ik deed de dag dat ik model stond. Don’t give up and fight! En vergeet niet, je bent niet alleen.

    Love,
    Lindsay

  2. 26 september 2016 / maandag, 26 september 2016

    Coole outfits!
    Wat heb je ook een prachtig lichaam in die broeken.
    Zelf vind ik die lichte denim die high waisted is het leukste.
    Dat soort broeken draag ik zelf erg graag en zijn makkelijk te combineren.

  3. Naomi
    24 september 2016 / zaterdag, 24 september 2016

    Van anorexia, naar overgewicht, naar een gezond gewicht. Inclusief het kweken van een bootay, omdat ik daar nou eenmaal van houd. Echter, doordat de afelopen jaren mijn gewicht nooit hetzelfde was, laat staan mijn kledingmaat, heb ik nooit geïnvesteerd in een goede spijkerbroek. Bijkomende dat ik net student af ben en het altijd buiten mijn budget viel. Maar nu, helemaal happy met mijn figuur, met name mijn benen die ik altijd verafschuwde, vind ik dat ik een goed zittende, bootay omhullende spijkerbroek waard ben.

  4. Stephanie Werlotte 24jr
    22 september 2016 / donderdag, 22 september 2016

    Ik ben trots op mezelf dat ondanks dat ik ziek ben met bijhorend leed, mijn verminking aan mijn rechterbeen door zwaar ongeluk, 2 miskramen heb gehad, en pas mijn moeder heb verloren (aan borstanker) ik toch positief sta in het leven en er het beste van maak. Ik sta zelfs nog klaar voor iedereen om mij heen. Toen mijn moeder net gestorven was in mijn armen, heb ik de ballon die ik gekocht had voor haar direct naar het centrum gebracht voor zieke kinderen. Daar liet ik 2 zusters geshokeerd achter, dit maakte ze niet vaak mee. En toen mijn moeder gecremeerd was heb ik al haar bloemen verdeeld bij de zus (27) van mijn vriendin haar graf, omdat zij geen geld hadden voor bloemen… Zo laat ik zien dat je van iets vreselijks iets positiefs kunt maken. Ik ben trots dat ik rechtop sta, ondanks wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik hoop anderen altijd te inspireren met mijn verhaal om niet op te geven.

  5. Jolina
    22 september 2016 / donderdag, 22 september 2016

    Ik ben er trots op dat ik op 9 juni na een zwangerschap van 25 weken ben bevallen van een mooie zoon die 800gram woog. De afgelopen 4 maanden heeft ons kleine ventje gevochten voor zijn leven en wij vochten net zo hard met hem mee. 2 operaties en 4 maanden op de intensive care en high care neonatologie en wij wonend in het Ronald mc donaldhuis verder mogen we onze kleine man nu bijna mee naar huis nemen om daar verder groot en sterk te worden!!! Je bent sterker dan je denkt…

  6. 22 september 2016 / donderdag, 22 september 2016

    Wat een leuke outfits combineer je in deze blogpost, vooral het baseball geïnspireerd vestje vind ik erg leuk. Mijn succes verhaal is dat ik gisteren tijdens het Body Bespoke event zelf zo’n prachtige jeans heb gekocht, en hij zit echt heel mooi. Ik ben er echt super super blij mee. Ik zou graag meedoen om de jeans ook nog in een andere kleur te kunnen kiezen. Maar ik wens iedereen succes, echt waar dit is een musthave.

  7. Lieke
    22 september 2016 / donderdag, 22 september 2016

    Hi Serena,

    Wat prachtig, die broeken! Ik probeer mijn collega’s elke dag te inspireren, door attent, vriendelijk en vrolijk naar ze te zijn. In de afgelopen maanden als Office Manager merkt ik dat iedereen hiervan opknapt! Het is zo’n kleine moeite, maar heeft zo’n groot effect!
    Toevallig geven collega’s mij ook vaak complimentjes, bijvoorbeeld over hoe ik eruit zie en wat ik aan heb. Vaak is dat niet eens iets bijzonders, maar ik ben ervan overtuigd dat een positieve en vrolijke uitstraling wonderen doet voor je uiterlijk.
    Maar, dat wil niet zeggen dat ik niet van mooie kleding houdt.. dus zo’n prachtige broek om mn dikke billen zie ik wel zitten!!

    liefs Lieke

  8. 21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Ik ben trots op mijn nationaliteit, ik ben namelijk chinees en ik ben geadopteerd. Ik ben blij met de kans die ik heb gekregen om hier in het westen een tweede toekomst te maken, want in China zelf zou ik geen toekomst hebben. Ik wil iedereen laten beseffen dat we hier echt in luxe leven, want in arme buurten/landen heb je helemaal niets! Hier loopt drinkbaar water gewoon uit kraantjes, daar moeten ze kilometers ver stappen om toch maar een aantal liters water te hebben (die soms niet eens gezuiverd zijn) we moeten meer stilstaan bij het feit dat alles hier zo vlekkeloos verloopt en dat we blij mogen zijn met ons leven hier

  9. Anneloes
    21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Ik ben echt trots op de stappen die ik heb gezet afgelopen zomer. Ik studeer HRM en heb twee jaar geleden stage gelopen bij een technisch detacheringsbureau. Vorig zomer en afgelopen zomer mocht ik tijdelijk komen ondersteunen, was ik al super trots op! Vakantiebaan in mijn toekomstige vakgebied, hoe vet is dat! Afgelopen zomer kreeg ik wat andere taken door interne wisselingen in het team, waardoor ik bijvoorbeeld veel gesprekken ging doen met kandidaten. Omdat het een technisch detacheringsbureau is spreek ik dus allemaal technici, doodeng want ik ben verre van technisch haha! Is echt allemaal abracadabra voor mij en ik was dus super zenuwachtig om dat te gaan doen. Eenmaal begonnen viel het me zo erg mee en nu doe ik dat soort gesprekken aan de lopende band (oke niet helemaal, maar wel veel haha). Ik ben er echt trots op dat ik die drempel voor mezelf heb overwonnen, en als klap op de vuurpijl mag ik dit jaar parttime blijven werken, TROTS op! En conclusie is dus (hoe klassiek die ook is) laat je angst je niet in de weg zitten ! Pak kansen (en vooral uitdagingen!) aan en zie wat voor moois eruit kan komen! Ik ben iemand die heel erg goed is in het leggen van ENORME drempels voor mezelf bij dingen die ik spannend vind, en door het toch te doen blijkt achteraf bijna altijd dat het enorm meeviel. Gewoon doen dus!

    Ik vind het trouwens erg leuk dat je vraagt om succesverhalen van gebeurtenissen die je trots maken, ik denk dat we vaak erg bescheiden zijn en heb het gevoel dat het soms een soort van niet geaccepteerd is om volmondig te zeggen dat je trots op iets bent, juist als het gaat om de kleine dingen (wordt snel bestempeld als arrogant). Ik denk dat het zo belangrijk is om gewoon te durven zeggen dat je trots bent op iets wat jij hebt bereikt, ook al is het maar ‘klein’. Mooi dus en erg leuk ook om alle verhalen van anderen te lezen.

    Groetjes,
    Anneloes

    Ohja, niet geheel onbelangrijk, de broeken zien er echt heel erg goed uit! Mega flatterend model, ze staan je erg goed. Vind vooral de lichtblauwe ontzettend mooi!

  10. karlien slaets
    21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Ik vind het moeilijk om iets te benoemen als ‘succesverhaal’. Maar een tijd geleden heb ik iets gedaan waardoor ik toch best trots ben op mezelf.

    Op mijn zesde begon ik met kleuterturnen. Naarmate ik ouder en beter werd , koos ik voor tumbling (een soort van gymnastiek). Op mijn elfde begon ik deel te nemen aan wedstrijden. Ik deed het heel graag en zat op een hoog niveau. Tot ik de gewrichtsbanden van mijn voet scheurde tijdens de opwarming. Na twee jaar revalideren , en proberen turnen, gaf ik het op. Eerlijk gezegd werd de druk en stress me ook te veel. Ik stopte twee jaar lang, op mijn 17e gaf ik het nog een kans (niet op wedstrijdniveau weliswaar). Opnieuw gaf ik het op, want ik was het niet meer gewoon, en heel mijn lichaam kon het niet meer aan. Ondertussen ben ik 21 , ik studeer in Leuven (België). Het voorbije jaar merkte ik dat ik het toch harder en harder begon te missen. Daarom heb ik me begin deze maand , onder het motto ‘als ik het nooit meer probeer, ga ik spijt hebben’ , opnieuw ingeschreven om te gaan turnen. Ik ben er best trots op dat ik het een nieuwe kans geef (volgende week begin ik). Ik hoop dat ik mijn allergrootste hobby/sport van toen herontdek, en er terug evenveel plezier en voldoening uit ga halen als vroeger! Nu heb ik er al suuuper veel zin in, kan niet wachten(dat is al een goed teken) !!! :D

    Nog een klein dingetje. Door al dat jarenlange turnen, hebben mijn bovenbillen zich stevig gevormd. Vroeger waren het nog spieren, nu is omgezet in vet haha (maar daar kan ik nu ook terug aan werken!). Daarom zou een jeans die zich aanpast aan mijn billetjes ideaal zijn :)

    Karlien x

  11. Jorieke Geltink
    21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Wat een mooie broeken!
    Mijn succesverhaal is dat ik vandaag geslaagd ben voor mijn mbo niveau 4 opleiding! Nadat ik in het eerste leerjaar in niveau 3 was geplaatst, ben ik vandaag excellent geslaagd voor mijn laatste PVB!😁 Omdat al mijn medestudenten al vóór de zomervakantie waren geslaagd en ik niet, had ik echt een domper. Maar nu ben ik echt trots op mezelf! :). Laat anderen nooit vertellen dat je iets niet kan en bewijs dat je het wel kan en waard bent!💪

  12. Marian
    21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Gave broeken, leuk voor straks na mijn zwangerschap! Echt een succesverhaal heb ik misschien niet. Maar wel iets waar ik enorm blij en gelukkig mee ben. Ik ben namelijk bijna uitgerekend van ons tweede wondertje! En een wonder is het echt na al die jaren vol pijnlijke teleurstellingen. Door diepe dalen gegaan op allerlei vlakken maar we hebben doorgezet en het is gelukt. De positiviteit is weer terug en we gaan er helemaal voor.

  13. Sandra
    21 september 2016 / woensdag, 21 september 2016

    Mijn succesverhaal?

    Van speciaal basisonderwijs omdat ik een leerachterstand had en slechtlerend ben naar uiteindelijk MBO niveau 4. Ik heb er enorm hard voor moeten knokken maar eindelijk ben ik waar ik wil zijn. Binnenkort samen met mijn vriend, waarmee ik 7 jaar samen ben en die een vast contract heeft gekregen samen een huis kopen. Ja, ik ben trots op ons en op mijzelf. Dat heb ik toch maar even geflikt. :)

  14. Chantal
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Onlangs ben ik op vakantie naar Spanje geweest en Girona moesten we echt bezoeken na het zien van geweldige filmpjes en foto’s. Maar probleem, Girona is verre van rolstoelbegaanbaar, veel trappen, geen straten of stoepen zoals bij ons. Nou kan ik wel een stukje lopen dat scheelt maar een stad doorlopen, pfff. Ik had mij erop ingesteld om ver te lopen in de hoop zo pijn enigszins te blokkeren. Het was a hell of a job maar ik heb het geflikt! Oké, niet de hele stad door, maar wel naar de kathedraal en de geweldige bruggen, al met al toch twee kilometer gelopen. En de dagen daarna heerlijk rustig aan gedaan en genoten van het mooie weer. Als je echt iets wilt ga ervoor, je kunt vaak meer dan je denkt.

  15. Aleesha
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Ik ben jarenlang thuis moeder geweest. Eerst voor mijn stiefzoon, daarna voor mijn dochter. Hierdoor ben ik een vreselijke laatbloeier op werkgebied. Ik stopte eerst met mijn opleiding, daarna heb ik deze weer opgepakt via een thuisstudie. Met mijn 30e dacht ik, nu moet het gebeuren. Zonder enige werkervaring begon ik met solliciteren en mijn spontaniteit en doorzettingsvermogen hebben ertoe geleid dat ik vrij snel keuze had uit wel 2 banen. Zo zie je maar dat werkervaring niet altijd iets wil zeggen. Met de juiste spirit kom je er ook.

  16. Sofie van Geffen
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Ik doe mee! Ik ben 15 en 1.80 m lang, best lang dus ;) ik kom echt boven bijna iedereen uit en soms denk ik, waarom ben ik nou zo lang? Maar ik heb geleerd het te accepteren, het klinkt zo wel heel heftig, maar ja, ik kan mezelf ook niet kleiner maken ;) en ik heb erg lange benen en groei snel al mn broeken uit, dus heb wel een paar nieuwe broeken nodig! Xx

  17. Anneliese de Waal
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Schitterende broeken.
    Ik ben de laatste jaren veel zelfstandiger geworden en heb geleerd om te knokken als je iets wil !!.

    Groetjes Anneliese

  18. van erum maria louisa
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    het zijn prachtige broeken ik zou ze graag rond mijn billen wille voelen
    ik zou meer zelfverzekerd zijn

  19. Manon
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Mijn succesverhaal begint niet zo succesvol, aan het begin van de zomer brak ik namelijk mijn enkel op 3 plekken. Geen spectaculair verhaal, gewoon gevallen met de fiets. Na 8 weken op mijn kont zitten (ik moest namelijk 8 weken met m’n been omhoog), is er van die kont niet veel meer over. Bizar hoe snel je spieren verdwijnen als je niks doet. Mijn succesverhaal is nog niet volledig afgerond, maar ik ben nu keihard bezig met revalideren. Stapje voor stapje (letterlijk) leer ik weer lopen. Ik ben al zo blij dat ik weer een rondje kan fietsen, ik geniet nu echt van vanzelfsprekende dingen! Anyway, ik zou graag zo’n mooie broek winnen, zodat ik nog gemotiveerder ben om hard te oefenen en mijn kont weer terug te krijen ;)

  20. Janine
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Ik ben stiekem enorm trots op mezelf omdat ik halverwege mijn ‘chemotraject’ traject zit en ik nog bijna alles doe. 3 maanden geleden is er bij mij lymfeklierkanker ontdekt. Dan stort even je wereld in. Ik ben 24 jaar en heb net mijn rechtenstudie afgerond. Ik sta dus midden in het leven. Gelukkig heb ik na een paar dagen de knop om weten te zetten en zie ik het allemaal bijzonder positief in. Het is nog onduidelijk of de kuren aanslaan, maar de artsen en ik hebben er alle vertrouwen in. Op dit moment werk ik minimaal maar probeer ik zoveel mogelijk leuke dingen te doen met mijn vrienden en familie.
    Omdat mijn zelfvertrouwen wel erg gedaald is (ik ben mijn lange haar kwijt en mijn body is wat minder in shape) zou deze broek wel goed van pas komen.

  21. Cherr
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Ik besef dat ik eigelijk maar heel weinig denk aan trots zijn op mezelf.
    Maar nu ik er over nadenk vind ik dat ik ook zeker wel reden heb om trots te zijn!

    Ik heb een tijd terug de keuze gemaakt om mijn lieve en hechte familie en vrienden achter te laten en mijn grote liefde te achterna te gaan… zo 13 uur vliegen van Nederland vandaan.
    Dus eigelijk ben ik van bijna elke dag mijn familie zien..na nu maar 1 keer in de zoveel tijd/jaren..

    Niemand dacht dat ik het ooit langer dan een jaar zal volhouden..omdat er zoveel verschil zal zijn tussen het leven in Nederland en het leven hier in Mexico en ik altijd veel hulp en steun van mijn familie nodig heb gehad.

    En ja.. ik heb hier niet echt onder de meest ideale omstandigheden geleefd..

    Van het wonen in goedkope en eenvoudige huisjes waar van alles aan mis is.. zonder geen een vorm van luxe haha.
    het overleven van een alles om ons heen verwoestende orkaan.. dagen.. (soms tot weken..) zonder water en electriciteit..werk…
    Mijn gewoonte in Nederland om regelmatig nieuwe kleding en extra make up en cosmetica te kopen werd hier ook snel omgedraaid haha

    Maar… ik heb het nu wel al bijna 4 jaar uitgehouden !!

    En ookal heb ik weleens huil en mis momentjes..

    Ik ben er zelf echt een gelukkiger en sterker persoon door geworden…
    Want ik heb nu eindelijk iets om trots op te zijn.. en waardeer alle kleine dingen nu echt zoveeel meer!

  22. Marleen
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Ik ben er trots op dat ik mezelf heb afgeleerd om altijd maar te zeuren. Vaak was ik negatief tegen mijn vriend of tegen vriendinnen, het maakte niet uit waarover.
    Ik werd er zelf ook somber van en heb toen besloten dat het maar klaar moest zijn met het gezeur. Ik probeer zoveel mogelijk over leuke dingen te praten en als het tegenzit om toch de leuke kanten te benadrukken!
    Probeer het maar eens, het maakt het leven leuker.

  23. lottie
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Mijn succesverhaal: zelfvertrouwen krijgen na jaren gepest te zijn

  24. Romee
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Hoihoi, ik ben 20 jaar en woon bij mijn ouders. Ik studeer maar ik vind het om eerlijk te zijn best eng om uit huis te gaan. Ik hou ervan om thuis te zijn. Afgelopen zomer ben ik 2 maanden alleen op reis geweest en ik ben ontzettend trots op deze overwinning. Het heeft me zelfstandiger en zelfverzekerder gemaakt. Ik ben een stoere chick en daar ben ik trots op! Uit huis gaan is de volgende stap waar ik naar uit kijk!

  25. Leandra Kok
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Hele mooie broeken!

    Ik ben trots op mijzelf! Waarom? Omdat ik mijzelf geaccepteerd heb. Ik ben hoe ik ben. En ik laat mij niet meer uit het veld slaan door anderen.
    Ik ben altijd al gezegend geweest met een mooie volle ronde kont. En daar krijg je dan ook reacties op. De leuke reacties hoor je graag. DE negatieve reacties komen hard aan. Op gegeven moment was ik aangekomen, en mijn kont dus ook. Op een dag kwam ik een oude bekende tegen, die gelijk de opmerking maakt: ‘Zooooooo, jij hebt een beste kont gekregen!’. Die opmerking hakte er eigenlijk best in. Waarop ik thuis ben gaan denken hoe ik sterk kan reageren op commentaren van anderen op mijn lijf. De eerste opmerking kwam een paar dagen later, de man in kwestie was ‘stoer’ aan het doen bij zijn vrienden. Ik vroeg hem waarom hij dat zei. Het veranderd niets. Mijn kont wordt er niet ineens kleiner of platter van!
    Het heeft even geduurd, maar dat was het begin van mijn acceptatie. Wat een ander ook zegt, het veranderd niets. Ik blijf wie ik ben, en zo laat ik allerlei opmerking van anderen van mij af glijden.
    Overigens ben ik gister getrouwd met die oude bekende :) Hij was onder de indruk van mijn kont.

  26. melissa
    20 september 2016 / dinsdag, 20 september 2016

    Wat een mooie broeken. Even gedacht of ik het volgende verhaal wel zou vertellen, maar het is toch nog (deels) anoniem vandaar dat ik het doe.
    Het heeft te maken met vertrouwen op je gevoel en omgaan met verdriet.
    Ik (we) hebben 2 kinderen, een meisje van 5,5 en een jongen van 3,5. Zij hebben 2 neefjes. 1 neefje is 2 maanden geleden overleden na een (kort) ziekbed / gevecht tegen kanker. We hebben er altijd voor gekozen om zo open mogelijk te zijn hierover tegen onze kinderen, voor zover wij dachten dat zij dingen zouden begrijpen. Ook het ziekbed hebben zij daarom bewust meegemaakt. Sommige mensen raadde het af en vroegen waarom wij het zo deden. Wij vonden het echter raar om onze kinderen hiervoor weg te houden. Helaas is hun neefje dus veel te vlug (en alsnog onverwachts) overleden. Een paar uur na het overlijden zaten wij er al met onze kinderen om afscheid te nemen. En de dagen na aanloop van de uitvaart waren wij er dagelijks van smorgens vroeg tot savonds laat. Ook daar keken mensen raar van op ‘zouden jullie je kinderen juist niet tegen dit beschermen etc.’ Wij betrokken ze juist bij alles: liedjes uitkiezen / kistje verven / bloemstuk maken, maar ook gewoon naast hun neefje zitten en aanraken. En erover praten, niet zeggen dat hij slaapt zoals zovelen voorstelde, maar zeggen dat hij ziek was en zo ziek dat hij dood is. Lastige tijd, lastige keuzes maar nu kan ik alleen maar zeggen: blij dat we het zo hebben gedaan. Onze kinderen praten er makkelijk over, hebben veel vragen, maar stellen deze ook zonder bang te zijn voor de dood. Ook op de psz / in de klas wordt erover gesproken. Als ik verdrietig ben, laat ik dat ook zien en leg ik het uit. Ook mijn dochter kan dit nu verwoorden, hoe jong ze ook nog is ‘mama ik ben boos want ik vindt het niet eerlijk dat …. dood is’. Ik weet niet hoe het was geweest als we het ‘advies’ van anderen gevolgd zouden hebben, maar ik ben blij met onze keuze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *