New week: mijn katjes

Jullie vragen me heel vaak hoe het met mijn katjes is, dus het leek me een goed idee om jullie vandaag een update te geven. Even in het kort: Coco en Clarence zijn mijn hele lieve en zachte fluffy katjes. Het zijn Britse Kortharen met de vachtkleur ‘black golden shaded’ en komen uit Cattery ‘in de Wollebij’ uit Kerkrade, zuid-Limburg. Het zijn broer en zus en in november worden ze alweer 4 jaar!

10570031_1447940058819197_1520386455_nSinds hun sterilisatie zijn ze een beetje uit elkaar gegroeid. Vroeger waren ze onafscheidelijk en sliepen ze altijd samen, maar toen sliepen ze ineens steeds vaker apart. Inmiddels is het zo dat ze elkaar gewoonweg niet mogen. Er is sinds dik een jaar een flinke strijd om mijn aandacht. Althans, daar lijkt het op. Dit gaat gepaard met een sterke territoriumdrift. Soms valt Coco ineens uit het niets Clarence aan. Het begint met staren, gevolgd door blazen en dan ineens de attack. Hierdoor is Clarence tot twee keer toe verwond; door Coco’s scherpe nageltjes had hij een beschadigd hoornvlies. Gelukkig is alles na veel zalfjes en druppeltjes weer helemaal goed gekomen met zijn oogje, maar ik vond dat het niet langer zo door kon gaan en heb uiteindelijk een kattentherapeute ingeschakeld.

925555_746128192113443_977257019_nDit klinkt natuurlijk helemaal over de top en onzettend ‘Hollywood’, maar ze werd me sterk aangeraden door mijn dierenarts. Na het invullen van een uitgebreide vragenlijst kwam Liesbeth bij me thuis op bezoek. Ze herkende meteen het staren en vertelde me dat dit in de dierenwereld wordt beschouwd als een dreiging. Ook herkende ze veel stresssymptonen bij beide katten, zoals het likkebaarden en slikken terwijl ze niets hadden gegeten. Haar advies was om het staren zo veel mogelijk te beperken door Coco en Clarence extra goed in de gaten te houden. Mochten ze weer gaan staren dan moest ik Coco afleiden met een spelletje.

Sowieso moest ik Coco meer aandacht geven dan voorheen, omdat ze dan lekker actief is en hopelijk te moe te Clarence aan te vallen, plus dat ze dan het gevoel krijgt dat ze veel aandacht krijgt en dan hopelijk minder jaloers wordt op de aandacht die ik dan aan Clarence geef. Clarence is namelijk nogal een opeiser van aandacht, omdat hij wel op de bank naast me springt en half op mijn schoot kruipt, terwijl Coco zoiets nog nooit heeft gedaan, die blijft liever op een afstandje.

10576094_1464958263762842_940968410_nSindsdien speel ik elke middag en avond even met Coco. Overdag doe ik ‘ik ga je pakken’ en dan ren ik hard achter haar aan, terwijl zij voor me wegrent. Dat vind ze superleuk, want elke keer als ik misgrijp dan rent ze een stukje verder en kijkt ze achter zich om te zien waar ik blijf. ‘s Avonds voor het slapen gaan maak ik alles donker en dan komt het laserlampje tevoorschijn. Ze wordt dan helemaal gek en rent er als een speedy gonzales achteraan om het rode lampje te grazen te nemen. Clarence houdt niet van spelen, dus dit is echt een momentje tussen Coco en mij.

10593288_323039591203876_1615931159_nToch blazen ze elke dag, of soms om de dag, naar elkaar. Vooral ‘s avonds als ik ga slapen is het vrijwel altijd raak. Ze willen allebei erg graag op mijn bed slapen, maar Coco bewaakt mijn slaapkamer alsof het guantanamo bay is. Ze zit dan recht voor de deur en als Clarence alleen maar aanstalten maakt om naar binnen te lopen dan blaast ze hem weg.

Soms heeft Clarence mazzel en zit ze er nog niet, of sukkelt ze in slaap, en dan grijpt hij zijn kans. Hij springt dan heel snel op bed en kijkt meteen gestresst om zich heen om te zien of hij is gesnapt. Als de kust veilig is gaat hij liggen, maar het komt regelmatig voor dat dan Coco ineens op bed springt en dan is er amok. Of dat ik midden in de nacht wakker wordt van kattengekrijs omdat ze hem dan van het bed afjaagt. Als dit gebeurt zijn ze de dagen erna ook een beetje prikkelbaar en blazen en vechten ze ook overdag. De trigger is dan iets waar Coco van schrikt (een hard geluid, een snelle beweging) en na het schrikken valt ze meteen Clarence aan.

10598611_523724744425433_376258416_nHet spelen met Coco is leuk, maar zorgt er niet voor dat ze Clarence met rust laat. Ik heb ook Feliway sprays in mijn huis aangebracht (soort luchtverfrissers die je in een stopcontact stopt en die een rustgevend feromoon afgeven) die niets uithalen. Valeriaan en catnip helpen ook niet. Ook heb ik capsules gekocht bij de dierenarts met een soort melkachtig poeder die ze relaxter zouden moeten maken, maar ook dit heeft geen uitkomst geboden. Het enige wat helpt, of nou ja, de schade beperkt, is dat ik de nageltjes van Coco en Clarence extra goed kort houd zodat ze elkaar in elk geval niet kunnen verwonden tijdens het vechten.

10584692_1466431866956112_307845708_nEen beetje ten einde raad vertelde ik mijn dilemma aan mijn vriendin Caroline, waar ik vrijdagavond op bezoek was. Ineens zei haar man, die vanaf de achtergrond aan het meeluisteren was, dat ik eigenlijk geen van de katten op bed zou moeten laten slapen. ‘Gelijke monniken, gelijke kappen’ zei hij. En krek, hij heeft gelijk. Een plekje op bed is waar ze steeds de meeste ruzie om maken en waar steeds alle strijd ontstaat. Het beste is eigenlijk om allebei mijn katten de slaapkamer uit te sturen zodat ze in elk geval een plekje minder hebben om hun territorium af te bakenen.

this works deep sleep pillow spray01Ik vind het wel moeilijk, want zoals nu lig ik met de laptop in bed, Coco ligt heel zoet te slapen aan het voeteneinde en Clarence ligt heel schattig rechts van me weg te sukkelen. Er is geen strijd, op dit moment denk ik dat ze elkaar tolereren en het is juist zo gezellig! Maar ja, het kan zomaar ineens omslaan terwijl ik lig te slapen en dat moeten we nu juist voorkomen. Ik ga straks wel eventjes naar de keuken, dan staan ze binnen no-time om mijn benen te draaien en als ik dan weer terug ga naar bed doe ik de deur dicht voordat ze naar binnen kunnen. Ik moet dit gewoon even een tijd volhouden om te zien of dit goede resultaten oplevert.

this works deep sleep pillow spray11Komende donderdag ga ik trouwens ook voor het eerst met ze naar een kattentrimmer. Deze mevrouw is speciaal getraint door Martin Gauss en haalt alle oude vacht weg. Ze zien er nu namelijk een beetje scruffy uit. Ze heeft zelf ook een Britje en ze zegt dat ze het heel prettig vinden als alles achter de rug is, omdat ze nu eenmaal te veel haar hebben eigenlijk. Na een trimbeurt voelen ze zich veel lekkerder in hun vel en gaat hun roos weg, omdat er dan wat meer lucht bij hun huid kan komen. Hopelijk voelen Coco en Clarence zich na de trimbeurt ook wat lekkerder in hun velletje! Ik ben benieuwd.

10522843_927751627251345_2032099012_nNou, dit was even een hele hoop frustratie die ik aan jullie kwijt wilde wat betreft mijn poezebeestjes. Het zijn echt mijn kleine baby’s en ik doe er alles aan om de situatie thuis te verbeteren. Ik zou het verschrikkelijk vinden om in het ergste geval één van mijn katjes weg te moeten doen, dus ik probeer van alles uit. Ik hoop dat de trimsessie ze wat vrolijker maakt en dat het mijden van mijn katjes uit de slaapkamer uiteindelijk verbetering zal opleveren. I’ll keep you guys posted!

Ik ben trouwens het Coco & Clarence Instagram account weer wat aan het oppakken, dus mocht je mijn katjes willen volgen dan vind je ze onder de gebruikersnaam @goldenkittehs

Until next time,
Serena Verbon

Volg:

138 Reacties

  1. Lisa
    1 september 2014 / maandag, 1 september 2014

    Hi Serena,
    Het artikel over de katten trim salon doet het niet :( ik zag m via bloglovin maar hij geeft een foutmelding als ik erop druk, dan zegt die page not found.
    Via je website zie ik m niet staan. Hoop dat t snel online komt hihi. Xx lisa

  2. Titia Dijkstra
    31 augustus 2014 / zondag, 31 augustus 2014

    Al je problemen met je katten herken ik wel.
    Mijn kater Olivien is de baas en moet zijn zusje Bijou soms ook hebben.
    Dan staart ie ook met sissen tot gevolg.
    Of Bijou achter najagen, zodat Bijou gaat gillen.
    Maar gelukkig pakt ze hem ook wel eens terug, you go girl!

    In het begin had ik heeel veel gedoe met Olivien.
    Hij wilde altijd laten zien wie de baas was en wou tijdens het aaien mijn arm en hand dan beet pakken en bijten.
    Een keer had ie mij met zijn tandjes goed te pakken en hij liet NIET los.
    Ik vond het heel erg jammer dat ik zo fel en afstandelijk tegen hem moest doen en vond het ook niet fijn dat onze band er onder te lijden had.
    Maar nu hij wat ouder is (3 jaar) gaat het prima.

    Mijn katten mogen voor de rest overal komen in huis en ik geef ze allemaal even veel aandacht.
    Ook hebben ze allemaal zo hun vaste plekjes verspreid door het huis.
    Ook slapen ze elke nacht bij mij op bed.
    De ene periode Bijou alleen, dan weer Olivien alleen of allebei.
    Sinds ik mijn vriend heb, zijn ze veel knuffeliger geworden.
    Olivien is vooral een stuk softer geworden.
    Hij merkt dat mijn vriend een man is, dus die dingen zoals al spelend in je willen bijten, doet hij gelukkig bij hem en niet bij mij.

  3. Elke
    30 augustus 2014 / zaterdag, 30 augustus 2014

    Hoi Serena!

    Héérlijk he, Britjes in huis… Ben blij te lezen dat ik niet de enige ben die helemaal gek is op haar pluizenbollen! Bij mij lopen er 3 rond.

    Hebben zo nu en dan ook hun momentjes waarop ze elkaar achterna zitten…

    Nou vroeg ik me af: je deelt duidelijk al je “mensenplekjes” met hen, maar hebben ze zelf ook hun eigen “poezenplekje”?

    Hier zijn de gemoederen serieus bedaard sinds ik een reuze sisal paal aan de muur heb bevestigd, met enkele Ikea-legplankjes eromheen. ‘t Is eigenlijk een customized kattenmuur geworden die helemaal past in m’n interieur (heb ergens wel ‘n fotootje online staan als je nieuwsgierig zou zijn…).

    Misschien leuk voor een DIY-Friday? ;-)

    Verder heb ik via een forum een interessante truc gevonden voor die wollige, dikke ondervacht: 1x per week kammen met een metalen kam met erg fijne tanden, vinden ze heerlijk en alle dode haren komen eruit, met glanzende vachtjes en tevreden poezels als gevolg!

    Hopelijk komt het snel goed tussen hen!

  4. Carina
    30 augustus 2014 / zaterdag, 30 augustus 2014

    Heeft de dierenarts ook gecontroleerd of Coco wel goed is gesteriliseerd? Daar kan het namelijk ook aan liggen, woekerend eierstokweefsel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *