Carmen: ik was 19, hij 36

Vorige week plaatste ik een oproepje met de vraag of er bezoekers waren die een bijzonder verhaal wilden vertellen hier op Beautylab. Ik had niet verwacht dat er zo veel respons op kwam, en ik moet nog steeds iedereen even een mailtje terug sturen. Een mail die er meteen uitsprong was die van Carmen. Haar verhaal, en de persoonlijke verhalen die nog komen gaan, zijn bedoeld om mensen te informeren over zaken waar wij eigenlijk niet zo veel vanaf weten. Ze kunnen onze ogen openen, ze kunnen ons andere inzichten geven en ze kunnen ons vooral respect en begrip laten opbrengen voor iets wat me eigenlijk meteen in een hokje plaatsen. Hieronder doet Carmen haar verhaal over haar relatie, iets waar veel mensen snel een oordeel over hebben.  

De liefde van mijn leven is 1 meter 92, heeft groenblauwe ogen en blonde krullen en maakt mij dagelijks aan het lachen. Hij speelt graag gitaar, bezit indrukwekkend veel Lp’s en wint altijd van mij met Stapelwoord (om precies te zijn nu zes keer op rij). Tot zover niets bijzonders. Een tikkeltje spannender wordt het wanneer ik vertel waar ik hem heb leren kennen: op mijn werk in de boekhandel, waar ik een parttimer was en hij mijn baas. Een gecompliceerde relatie, die nog eens bemoeilijkt werd door het leeftijdsverschil tussen ons: ik was 19, hij 36.


Onherroepelijk verliefd
De allereerste keer dat ik hem zag, kwam hij net uit de kantine. Ik vond hem onmiddellijk aantrekkelijk, leuk ook met die enorme bos krullen. Toch stond ik er verder niet bij stil: ik genoot met volle teugen van mijn vrijgezellenleven en zat niet te wachten op vastigheid in welke vorm dan ook. Maar zoals dat gaat met liefde had ik weinig keus: ik merkte hoe ik telkens vaker in de agenda keek om te zien op welke dagen hij moest werken, ik besteedde op die dagen meer aandacht aan mijn outfit en ’s avonds voor het slapengaan dacht ik terug aan de gesprekken die we gevoerd hadden tijdens de pauze op het balkon. Het grote besef kwam toen hij in zijn eentje vertrok naar Spanje om daar drie weken op vakantie te gaan. Drie weken leken opeens oneindig lang te duren, en toen hij terug was en we ook begonnen te mailen/smsen over andere zaken dan werk, kon ik het niet meer ontkennen: ik was onherroepelijk verliefd.

Te oud voor een CJP-pas
Naast het feit dat hij mijn leidinggevende was, was er nog een probleem: hij was ouder dan ik, stukken ouder. Hoeveel jaar we precies scheelden wist ik niet, maar ik schatte hem eind twintig. Mijn verbazing was dan ook groot toen een collega – op zijn stelling dat hij ook een CJP-pas wilde – lachend antwoordde: “Daar ben jij veel te oud voor!”. Een CJP-pas kun je aanvragen tot je 26ste, dus mijn eerdere schatting klopte blijkbaar niet. Dit was overigens niet zozeer te wijten aan mijn slechte inschattingscapaciteiten als wel aan het feit dat hij er (nu nog, maar toen helemaal) een stuk jonger uitziet dan hij is, en zich ook jonger gedraagt.

“Hoe oud ben je dan?,” vroeg ik, zogenaamd uit collegiale interesse. “Zesendertig,” antwoordde hij. Ik verslikte me bijna in mijn chocomel.


De eerste zoen

Mijn eerste reactie was: ‘laat dan maar zitten’. Wat moest ik, een losbandig tienermeisje, tweedejaarsstudente Nederlands, met een volwassen, werkende man van 36? Wederom won mijn gevoel van mijn verstand, en ondanks waarschuwingen van vriendinnen (“hij zit in een hele andere fase dan jij” – “zijn leven duurt al bijna twee keer zo lang als het jouwe” – “hij is met heel andere dingen bezig dan jij”) begonnen we te daten. Tijdens die eerste dates praatten we heel veel. Eigenlijk deden we niks anders dan praten (dat, en eten en drinken). Ik voelde me op mijn gemak bij hem, maar vroeg me wel af hoe mijn vriendinnen, collega’s en ouders zouden reageren als ze het wisten. Hij twijfelde ook. “Als er ooit iets gebeurt tussen ons, ben ik verantwoordelijk,” zei hij. Na veel dates en gesprekken volgde toch de climax: een zoen op een bankje op Rembrandtplein.

“Hij gaat veel eerder dood dan jij”
We werden onafscheidelijk, maar onze beslissing om samen te zijn werd niet gelijk door iedereen geaccepteerd. Wat me het meest kwetste, was een reactie van een van mijn vriendinnen. Ze nam niet eens de moeite me te vragen wat ik leuk aan hem vond, maar zei alleen: “Hij gaat veel eerder dood dan jij.” Niet echt de reactie waar ik op gehoopt had. Zulke dingen kun je niet weten, en áls hij eerder doodgaat dan ik (want die kans zit er natuurlijk wel in), dan is dat voor mij nog geen reden om er dan maar niet aan te beginnen. Ik heb liever 40 jaar met hem dan 60 jaar met iemand anders.


Niet de ideale schoonzoon

Als we vroeger hand in hand liepen op straat had ik telkens de indruk dat iedereen naar ons keek. Nu denk ik dat dat niet zo was, maar dat dat zo leek omdat ik zelf tekens om me heen keek op zoek naar afkeurende blikken die ik verwachtte. Gelukkig reageerde het merendeel van onze vrienden en familie positief. In het begin heb ik heel veel grappen moeten aanhoren (die niet allemaal even grappig waren), maar nu hoor ik juist vaak dat we zo’n leuk stel zijn. Ook mijn moeder (aan wie ik het pas na een paar maanden vertelde uit angst voor haar reactie) accepteerde het verbazingwekkend snel, al kostte het haar in het begin wel moeite om het beeld dat zij had van haar ideale schoonzoon bij te stellen. Maar dat vind ik logisch. Mijn collega’s heb ik het pas verteld nadat hij er niet meer werkte. Ook zij vonden het allemaal leuk voor ons en velen zeiden ook dat ze het al wel hadden verwacht. En dat terwijl ik dacht dat ik zo subtiel was! Niet dus…

Water en vuur
Onze leeftijd is niet het enige wat verschilt, ook qua karakter zijn we heel anders. Ik ben heel nuchter, hij is wat zweveriger. Ik wil het liefst van tevoren weten waar ik aan toe ben, hij is impulsief. Ik ben besluitvaardig, hij twijfelt vaak. Ik ben ongeduldig, hij niet. Ik ben heel geordend (tegen het neurotische aan), hij wat minder. Ik ben gek op studeren en zit het liefst de hele dag met mijn neus in de boeken, terwijl hij meer een praktijkmens is. Met deze verschillen word ik eerlijk gezegd vaker geconfronteerd dan met die in leeftijd. Natuurlijk, soms gebeurt het wel dat hij het ergens over heeft van voor mijn tijd. Zo haalde hij afgelopen WK met zijn vrienden herinneringen op aan het EK in 1988 (toen Nederland kampioen werd). Zij keken toen voetbal terwijl ik in de baarmoeder zat. Of hij heeft het over bepaalde liedjes die ik niet ken. Maar geen onoverkomelijke dingen.


Ze leefden nog lang en gelukkig

Inmiddels zijn we iets meer dan 4 jaar samen en zijn we sinds ongeveer anderhalf jaar verhuisd naar een huis van ons samen. Een paar maanden geleden hebben we zijn 40ste verjaardag gevierd, ik word over een paar maanden 24. Hoe ik onze toekomst voor me zie? Rooskleurig, dat sowieso. Zorgen over de toekomst maak ik me niet, tot nu toe gaat het supergoed tussen ons en ik heb er alle vertrouwen in dat dat zo blijft. Zelf heb ik deze maand mijn Master Literatuur en Cultuurkritiek aan de Universiteit Utrecht afgerond en ga ik in augustus beginnen aan mijn volgende opleiding tot docent Nederlands als tweede taal. Mijn vriend werkt nog steeds in de boekhandel (alleen nu in een ander filiaal) en binnenkort gaan we samen op vakantie naar Mexico, waar hij eindelijk zijn schoonfamilie zal ontmoeten. Over een paar jaar hoop ik een vaste baan te hebben, en een paar lieve kindjes. Ik heb altijd al jong kinderen gewild dus dat komt nu mooi uit! Verder geloof ik dat je het leven niet kunt plannen, life is what happens while you’re busy making other plans, dus ik zie het allemaal wel.

Mensen vragen mij wel eens of ik er geen spijt van heb dat mijn jeugd nu ‘zo snel voorbij’ is gegaan. Nu heb ik dat gevoel inderdaad wel eens, maar spijt? Als je het geluk hebt elke dag in slaap te mogen vallen naast de mooiste en grappigste man ter wereld, is er van spijt geen sprake.


Tot slot zou ik alle lezers en lezeressen die net als ik verliefd zijn op iemand die ‘anders’ is (of dat nu qua leeftijd, karakter, nationaliteit, huidskleur of politieke voorkeur is) willen zeggen: laat je niet tegenhouden door wat andere mensen ervan zullen denken/zeggen. Elke persoon is anders en elke relatie ook. Garantie dat het goed gaat heb je nooit, ook niet (misschien wel: juist niet) als je met iemand bent die precies hetzelfde is als jij.

Love is love, no matter who’s feeling it…

– Carmen

 

Volg:

241 Reacties

  1. Soumia
    30 november 2012 / vrijdag, 30 november 2012

    Sorry hoor maar dat meisje lijkt dertig en hij ook, hahaha dus niemand keek naar jullie op straat hoor :P

  2. Miss
    5 augustus 2012 / zondag, 5 augustus 2012

    Wat een mooi verhaal! Ik wens jullie veel geluk samen. Een klein beetje herkenbaar is het wel voor mij ook qua vooroordelen die mensen hebben. Ik ben nu een jaar samen met een Turkse man. Hij is 26 en ik 18. Probleempje is alleen dat hij daadwerkelijk in Turkije woont. We pendelen nu dus al een jaar op- en neer. Hij is hier 2 keer geweest met het hele visumcircus eromheen en ik 5 keer voor hem daar. Over een jaar ben ik afgestudeerd en hoop ik dat wij een mooie toekomst tegemoet kunnen gaan, waarschijnlijk in Turkije. De vooroordelen qua de verschillende geloven (ik ben ongelovig en hij moslim) en het leeftijdsverschil vond ik in het begin heel erg, ik ben er ook verschillende vrienden door verloren.. maar nu heb ik geleerd er mee om te gaan en voor mijzelf en mijn relatie te kiezen, met of zonder deze mensen in mijn leven..

  3. Ruth
    20 juni 2012 / woensdag, 20 juni 2012

    Leuk verhaal en jullie lijken me een heel leuke relatie te hebben! Mijn papa is 13 jaar ouder dan mijn mama. Hebben elkaar pas leren kennen toen mijn mama 32 (en mijn papa 45) was. Omdat mijn papa al redelijk ‘oud’ was, is alles heel snel gegaan. Jaar later getrouwd en samenwonend, het jaar erop werd ik geboren. Later hebben ze nog twee kinderen gekregen (mijn broer is 3 jaar jonger, mijn zusje 5). Maar ze zijn nog steeds heel gelukkig samen en passen echt heel goed bij elkaar, ze hebben echt een super gezonde relatie. Soms maak ik me wel wat zorgen, papa gaat volgend jaar al met pensioen terwijl ik nog aan het studeren ben en er waarschijnlijk nog twee achter mij komen, ze zijn dus volop aan het sparen. En ik maak me ook vaak zorgen dat mijn kinderen hun opa nooit of maar amper gaan kennen. Maar hey, ik ben heel gelukkig met mijn papa en mama en merk amper iets van hun leeftijdsverschil (buiten dat papa wel een beetje ouderwets is, haha ;))
    Heel veel succes nog! Enjoy it!

  4. Rianne
    10 juni 2012 / zondag, 10 juni 2012

    Dit geeft mij hoop, ik zit nu in een zelfde situatie. Helaas woont hij ook nog in een ander land, waar ik voor een half jaar heb gewoond. Nu weer terug in Nederland kan ik niet meer wachten om in September terug te verhuizen naar Jersey. Het is zeker moeilijk hoe de omgeving reageerd als ze horen dat hij zoveel ouder is en het maakt me ook af en toe onzeker. Maar wanneer ik dan weer met hem ben, vergeet ik alle gemene opmerkingen en geniet ik van onze liefde!

  5. Marriet verbree
    6 april 2012 / vrijdag, 6 april 2012

    Ik heb dit vol verbazing zitten lezen!
    Wat fijn dat jij die keus echt hebt kunnen maken voor de liefde van je leven.
    Bij mij was het uitgegaandoordat niemand het accepteerde. Helaas!

  6. Fenna
    1 april 2012 / zondag, 1 april 2012

    Ik vind het eigenlijk niet raar. mijn moeder was 18 en mijn vader 35. :) schelen dus ook 16 jaartjes

  7. 1 april 2012 / zondag, 1 april 2012

    Erg leuk om te lezen! Interessant verhaal.

  8. 25 maart 2012 / zondag, 25 maart 2012

    Ik heb identiek dezelfde situatie. Ik ben juist 21 geworden & mijn verloofde (!) is er 37. Toch leuk om hetzelfde verhaal bijna te lezen bij andere mensen :D

  9. Lola
    14 maart 2012 / woensdag, 14 maart 2012

    Dag Carmen,
    super mooi geschreven, je kunt wel merken dat je Nederlands studeert. wat maakt leeftijdsverschil uit?
    als jullie je maar gelukkig kunnen voelen, toch?

  10. Tessa
    12 maart 2012 / maandag, 12 maart 2012

    Dit is nog niet heel erg, ik ken iemand van 22 die met iemand een relatie heeft van 49.

  11. 11 maart 2012 / zondag, 11 maart 2012

    Wat een mooi verhaal!
    Voor mij heel herkenbaar..
    Mijn man is 45 , ik 24. Wij zijn nu iets meer dan 8jaar samen waarvan anderhalf jaar getrouwd.
    Wij zijn nogsteeds zielsgelukkig en hopen dit ooit te mogen bekronen met een liefdesbaby..
    Al die vooroordelen.. Ze intereseren me niks.
    In het begin van onze relatie vond ik het wel lastig , omdat mijn moeder het niet wilde accepteren.
    Nu doet ze dat nogsteeds niet , dat is ook één van de redenen waarom ik onlangs met haar heb gebroken.
    Mijn vader daarintegen is erg gek op zijn schoonzoon , en trots op zijn dochter.
    Hij liep op onze bruiloft te glunderen als een trotse pauw , en dat terwijl zijn schoonzoon maar 7jaar jonger is dan hijzelf…

    Geniet van jullie relatie , en heel veel geluk verder! (:

  12. 4 maart 2012 / zondag, 4 maart 2012

    Prachtig verhaal en goed geschreven. Ik wens jullie veel geluk en liefde toe!

  13. Nicole
    4 maart 2012 / zondag, 4 maart 2012

    Wat een mooi verhaal! Ik ben ook altijd al van mening geweest dat leeftijd/ras etc. niets uit maakt wanneer het echte liefde is.

  14. Wendy
    2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    Heel leuk geschreven en ook heel erg bekend.
    Tussen mijn man en mij zit een leeftijdsverschil van 13 jaar.
    De buitenwereld deed heel negatief in het begin.
    We zijn nu bijna 17 jaar verder!!
    We zijn getrouwd ( nu 11 jaar) en hebben 2 dochters!!

  15. larissa
    2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    Geweldig! ik ben zelf ook 19 en mijn vriend is 11 jaar ouder, maar leeftijd speelt geen rol! conclusie LOVE IS LOVE!

  16. 2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    Wat een mooi verhaal :) Ik schrik niet echt als een vriendin zegt dat ze samen is met iemand die 10 jaar ouder, of meer, is. Waarom niet, toch?
    Maar wat ik wel spijtig vind ik dat het omgekeerde al helemaal afgekeurd wordt. Zelf ben ik 25, mijn vriend 22 en mensen vinden dat altijd stom. Andersom was heel normaal geweest maar ik ouder dan hem, nee dat zou niet mogen…
    Ik vind het wel een beetje spijtig dat de jongen altijd ouder moet zijn, ik voel me nochtans niet ouder dan hem en hij voelt zich ook niet jonger ofzo, zijn beiden redelijk volwassen ingesteld.

  17. anne
    2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    Wauw wat kun jij leuk schrijven zeg! Ik krijg helemaal vlinders in mijn buik als dit lees hihi

  18. Melike
    2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    @Serena het is Frankrijk! Ik heb naar andere foto’s gekeken en er stond een eiffeltoren bij. En ik zag een Franse krant op een andere foto. :p

  19. Kirsten
    2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

    Respect dat je het op internet zet. Heb nu meer dan 2 jaar een vriend met hetzelfde leeftijdsverschil, veel dus. Was ook vreemd en wij hebben ook vervelende reacties gekregen. Maar we zijn gelukkig en de buitenwereld ziet dat nu gelukkig ook :)

  20. Kim
    1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

    De beste vriend van mijn vader is iets in de 50. Terwijl zijn vriendin in rond de 30 is. Hartstikke gelukkig met een zoontje en een mooi huis ;)

  21. Melike
    1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

    Oke ik heb net een japanse tijdschrift gezien met 2 artiesten op de voorgrond, maar als je achter hun kijkt zie je volgens mij Carmen en haar vriend :o! Zijn jullie toevallig naar Japan geweest?
    Ik weet niet of ik een link mag plaatsen maar het is geen link van mijn website dus… :
    http://tinypic.com/view.php?pic=2je3nt&s=5

    • Serena
      Auteur
      1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

      Heb het naar Carmen gemaild! TOEVALL!! Ze lijken er wel op zeg. En ik denk dat dit trouwens gewoon in NL is. Het ziet er niet zo Japans uit…maar ik kan het fout hebben!

      • Melike
        2 maart 2012 / vrijdag, 2 maart 2012

        @Serena als het goed is is het Japan. Want de twee artiesten die je ziet op de voorgrond zijn 2 Koreaanse zangers die momenteel in Japan verblijven om hun liedjes te promoten.
        Maar het kan ook Nederland zijn, want het ziet er inderdaad niet uit als Japan. Als dat zo is ga ik huilen… Ik ben echt een grote fan van hun! En dan zijn ze eindelijk in Nederland heb ik ze niet gezien :(

  22. Pien
    1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

    mooie love story :) echte liefde overwint alles ;) ook super leuk geschreven trouwens.

  23. 1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

    Wat schrijf je heerlijk! En mooi verhaal ook! Ik wens jullie nog een heel liefdevol en gelukkig leven samen :)

  24. Ludmilla Gill
    1 maart 2012 / donderdag, 1 maart 2012

    Wat een Geweldig en heerlijk verhaal om te lezen !!!
    Zelf ben ik 23 en ben al 8 jaar gelukkig met een man van 37…

    Groetjes,
    Ludmilla

  25. Jen
    29 februari 2012 / woensdag, 29 februari 2012

    Geweldig stuk. Herkenning ook. Ik ben 27 en mijn vriend is 40. We gaan dit jaar trouwen én krijgen een kind. Ook niet iedereen was even enthousiast over onze relatie/het leeftijdsverschil maar mensen die ons kennen hebben er totaal geen moeite mee. Liefde is liefde. :-)

  26. Trasure
    29 februari 2012 / woensdag, 29 februari 2012

    Lijkt echt een sprookje, een goed geschreven sprookje, haha.

    In mijn family kwam het ook voor (22&38), maar zij was meteen ook zwanger.. Ook wij moesten even slikken, maar ze zijn echt een leuk family’tje.

  27. Ilse
    29 februari 2012 / woensdag, 29 februari 2012

    Hey, leuk artikel! Ik lees trouwens wel vaker dat dit soort relaties (man met een slimme, jongere vrouw) vaak de gelukkigste zijn.. het werkt gewoon.

    Ik denk dat leeftijd niets uit hoeft te maken- ik ben zelf 19 en mijn vriend 31, 2 jaar samen en ik kan me mezelf niet voorstellen zonder hem. :)

  28. 29 februari 2012 / woensdag, 29 februari 2012

    Aaawh, ik zit hier met tranen in mijn ogen. Supermooi geschreven. En ik begrijp de vooroordelen wel, maar inderdaad, love is love. :) Liefs.

  29. daphne
    29 februari 2012 / woensdag, 29 februari 2012

    ik heb hier echt heel veel respect voor gekregen, normaal zou je denken van oke..
    maar dit vind ik zoon mooi verhaal :)
    als mensen daar raar over gaan doen, laat ik ze dit lezen.

  30. Demi
    28 februari 2012 / dinsdag, 28 februari 2012

    ah, echt een lief en leuk verhaal ! zo zie je maar weer dat leeftijd echt geen obstakel hoeft te zijn.
    vind het wel heel leuk trouwens Serena, van die real-life stories :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *